Zamek został wzniesiony w II poł. XIV wieku przez wojewodę poznańskiego Maćka Borkowica, który potem został skazany przez Kazimierza Wielkiego na śmierć głodową za bunt. Kolejni właściciele zmieniali wygląd posiadłości. Zamek ma bogatą i ciekawą historię. Wygląda bardzo okazale, szczególnie ceglana wieża.
Obecnie w zamku mieści się Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych.
Kościół św. Jakuba Apostoła w Skierniewicach został ufundowany przez prymasa Antoniego Ostrowskiego w 1781 r. Projekt budynku, urządzenie wnętrza i polichromie to dzieło Efraima Schroedera (Szreger). Ściany i sklepienie zdobią polichromie i stiuki: Ostatnia Wieczerza (za ołtarzem głównym), wizerunki Ewangelistów i Ojców Kościoła umieszczone w ozdobnych medalionach, plafon przedstawiający Eklezję, z którego wychodzi piękny żyrandol.
Należy zwrócić uwagę na: chrzcielnicę i ambonę (mamy wrażenie, że udrapowane kotary są z materiału, a nie kamienia), ołtarz główny z rzeźbioną postacią ukrzyżowanego Chrystusa, fotel – tron z monogramem AO (Antoni Ostrowski), obraz Matki Boskiej Częstochowskiej z XVIII w. Na ścianie przed prezbiterium Szreger umieścił portret Stanisława Augusta.
Prymas Antoni Ostrowski wiele zrobił dla Skierniewic i właśnie tu chciał być pochowany. W kościele znajduje się okazały nagrobek Prymasa, a w krypcie sarkofag z kieleckiego marmuru z jego sercem. Wykonawcą nagrobka jest Włoch Giacomo Monaldi, nadworny rzeźbiarz Stanisława Augusta.
Polecam książkę M. Anackiej-Łyjak – Kościół św. Jakuba w Skierniewicach.
Zachęcam do wybrania się do stolicy Słowenii – Lublany. To urokliwe miejsce.
Jest takie powiedzenie (żart) – Słowenia to tak małe państwo, że można je przejechać na rezerwie 🙂
Te przepiękne Jeziora Plitwickie zostały wpisane do światowego przyrodniczego dziedzictwa UNESCO.
Widoki niezapomniane!
Słońce pięknie świeci, woda do pływania ciepła, opalenizna murowana, widoki piękne, ale…. Plaża jest kamienista, do wody trzeba wejść w specjalnych butach. Na dłuższą metę męczy mnie takie odpoczywanie, dlatego też postawiłam na zwiedzanie.
Wyspecjalizowałam się w robieniu zdjęć przez szybę. Jadąc nie można się zatrzymać, a widoki są takie piękne i tyle ciekawostek za oknem.
Adrszpaskie Skały (Skalne Miasto) to unikalne skalne formy z piaskowca płytowego. Zwiedzając możemy wybrać dwie trasy: krótszą – 50 min., dłuższą ok. 120 min. Spacerując podziwiamy skalne formy wyrzeźbione przez naturę. I nie trzeba mieć bujnej wyobraźni, aby zobaczyć: słonie, dzban, bliźniaki, Indian, akordeon czy kobrę.
Proszę nie omijać turkusowego jeziora, gdyż w słońcu wygląda przepięknie. (Zrobiło ono na mnie duże wrażenie dopóki nie zobaczyłam Jezior Plitwickich). Warto popłynąć tratwą z flisakami, którzy w humorystyczny sposób umilają przyrodniczą wycieczkę, opowiadając różne anegdotki.
Jadąc do Adršpach z Kudowy należy kierować się na Teplice nad Metuji.
Uwielbiam wracać do Karpacza. Zawsze nocuję w Górnym Jarze, mam blisko na szlaki. Na wyższe góry już nie mam kondycji, a na Śnieżkę (1603 m.npm.) chętnie wejdę. Odwiedzam wszystkie schroniska –
Dom Śląski (1400 m. n.p.m), Strzechę Akademicką (1258 m.n.p.m.), a ze szczególnym sentymentem piękną Samotnię (1195 m.n.p.m.).
Z sentymentem wspominam te czasy, gdy górskie ścieżki nie były wybrukowanymi chodnikami. Owszem, trzeba było uważać na kamienie i patrzeć pod nogi, ale to było co innego… Przerażają mnie tłumy na Śnieżce. Kiedyś każdy na szlaku mówił sobie dzień dobry, a dzisiaj … To se ne vrati.
W Kościele w Choroszczy znajdują się relikwie św. Kandyda. Szczątki zostały przywiezione przez Dominikanów w XVIII wieku z katakumb św. Agnieszki w Rzymie. Istnieje legenda, która mówi, że kiedy palec świętego dotknie szklanego wieka trumny nastąpi koniec świata. A do dotknięcia wieka brakuje tylko kilku centymetrów…
fotozwiedzacz 